arrow_drop_up arrow_drop_down
16 april 2020 

De ik-boodschap

Het vervolg op mijn vorige blog over leven in het hier en nu. Vandaag over de ik-boodschap.

Zo, waar ik 1 april (geen grap) de blog over de tweede tool die me helpt in deze tijd deelde, heeft het even geduurd voor de derde en laatste in deze reeks blogs komt. Soms heb ik dat, het leven gebeurt gewoon. Alle dagen vloeien zo in elkaar over.

Mijn man heeft zich een slag in de rondte gewerkt om een online training te maken en te lanceren (met twee collega’s). Dat maakte ook dat ik mijn volle focus had op thuis en de kids. En dat is ok. Nu is de training gelanceerd en is er weer iets meer ruimte voor mij om ook mijn werkdingen op te pakken.

Ons eigen eilandje

Intussen zitten we al weken (ik ben de tel kwijt) allemaal op ons eigen eilandje. Sommigen ineens met het hele gezin thuis, anderen juist alleen.
In het samenleven met anderen helpt het om duidelijk te communiceren. Veel conflicten zijn gebaseerd op miscommunicatie. Dus als je de sfeer graag goed wil hebben thuis, lees dan verder.

Ook als je alleen bent, loop je misschien tegen dingen aan in het contact met anderen. Je hebt bijvoorbeeld juist behoefte aan contact en verbinding en het is zo stil. Je mist de ontmoetingen die je anders zou hebben, of je baalt ervan dat er niemand is die aan jou vraagt hoe het met je gaat. Hoe ga je daar mee om?

Met elkaar in een ruimte, of juist alleen, iedereen heeft verschillende behoeften en verschillende strategieën om te voorzien in deze behoeften. Dat kan gemakkelijk zorgen voor botsingen.
Hier hebben we bijvoorbeeld regelmatig een botsing over geluid, of over hoe we gebruik van de hangmat willen maken (hard schommelen, of juist rustig liggen, alleen of met meerdere tegelijk, enz.).

Hoe fijn is het, als je hierover kunt communiceren op een manier dat je jezelf en je grenzen serieus kunt nemen, én in contact met de ander kunt blijven, zonder dat het escaleert of voor verwijdering zorgt?
Ik gebruik hier mijn Gordon communicatie skills voor en ik wil je graag helpen om hier ook gebruik van te maken.

De ik-boodschap

Herken je dat, dat je iets wilt zeggen tegen de ander en je probeert het bij je zelf te houden?

En dat de ander toch in verzet gaat, zich gaat verdedigen. of iets anders, maar in ieder geval niet hetgeen doet wat jij graag zou willen. Het zou kunnen dat er toch een verstopte jij-boodschap zit in wat je zegt. Als je bijvoorbeeld zegt: “Ik vind het echt niet kunnen dat je zo hard schreeuwt.” Dan lijkt het alsof je het bij jezelf houdt (je begint immers met ‘ik’), maar ondertussen hoort de ander waarschijnlijk vooral wat hij volgens jou niet goed doet.

Bij ik-boodschappen is het dus de uitdaging om het echt bij jezelf te houden. Hierbij helpt het om eerst even stil te staan bij wat er gebeurd. Wat is het waar je last van hebt, en wat maakt dat je er last van hebt, welke (onvervulde) behoefte ligt daaronder. Als je dit voor jezelf helder hebt, communiceer het dan met 3 G’s: gedrag, gevoel en gevolg.

  • Wat is het gedrag dat je ziet? Objectief, wat dus door een camera gefilmd zou kunnen zijn, zonder onze eigen oordeel of interpretatie.
  • Wat roept dat bij jou op, welk gevoel?
  • En wat is het gevolg hiervan voor jou (van het gedrag, en het gevoel dat hij bij jou oproept)?

Bij het voorbeeld over het schreeuwen zou dat kunnen zijn: “Ik hoor dat je heel hard praat, daar word ik gestresst van, want op deze manier kan ik me niet concentreren op het werk dat ik moet doen en ben ik bang dat ik het niet afkrijg.”

Oefening

Misschien lijkt dit je heel gemakkelijk, of ben je het al gewend zo te doen. Misschien vraag je je af of het dan nog wel echt overkomt, is het dan nog wel spontaan?

Wat ik ervaar bij deze vaardigheid van de Gordon communicatiemodel, is dat het wat oefening vergt. Dat maakt dat het soms, vooral in het begin, wat minder spontaan of echt overkomt. Weet dat dit een fase is, door dit steeds meer te oefenen en te doen, gaat het ook sneller en meer automatisch.

Ik wil je uitdagen hier mee te oefenen en te experimenteren (waarschijnlijk genoeg mogelijkheden deze tijd, toch? : )). Waar we nieuwe vaardigheden willen leren, maken we vaak ook ‘fouten’, het gaat meestal niet gelijk vanzelf. Zie dit als een kans om te leren. Als je nooit iets ‘fout’ doet is er ook niets meer te leren. Merk je dat je veel last hebt van dat het je niet gelijk lukt, sta dan ook eens stil bij je gevoel hierbij, en bij welke behoefte daar onder ligt (is het zorg voor de ander, verbinding of harmonie, wil je competent zijn of doet het iets in je eigenwaarde?). Vaak helpt dit al om wat milder naar jezelf te worden. En ook dit kun je (door middel van een ik-boodschap) aan je huisgenoten uitleggen, vertellen. Ook hierbij geldt dat als je het bij jezelf houdt en benoemd hoe het voor jou is, de kans groot is dat je huisgenoten ook mild zullen zijn voor jou.

Ik ben benieuwd wat je hiervan vindt en laat me weten als je ermee aan het oefenen bent!

Over de schrijver
Gecertificeerd trainer in Gordon Communicatie en Equine Assisted Coach (coaching met behulp van paarden).
Reactie plaatsen

Deze site gebruikt cookies.