arrow_drop_up arrow_drop_down
23 november 2019 

Van wie is het probleem?

Regelmatig is er een probleem in communicatie. De grote vraag is: van wie is het probleem?

Jouw probleem of mijn probleem?

Vorige week schreef ik over het gedragsraam en de acceptatiegrens. Met de acceptatiegrens kun je het raam dus in tweeën verdelen. Bovenin is er geen probleem (dit noemen we ook wel het groene gebied), onderin heb ik een probleem (rode gebied). Ik heb er last van als mijn mooie bloemen knakken doordat er een bal opkomt. Ik ben eigenaar van het probleem.

Het kan ook zo zijn dat de ander een probleem heeft. Bijvoorbeeld als de kinderen aan het voetballen zijn, en een van de kinderen krijgt de bal in zijn gezicht. Of een van de kinderen die aan het voetballen is, vindt het vervelend dat hij de bal niet aangespeeld krijgt. Dat is dus het probleem van de ander.

Oplossen voor een ander

En dit is vaak een eye-opener: we zijn regelmatig bezig met het oplossen van de problemen van een ander. Ik herken het in ieder geval bij mezelf. De kids hebben ergens mot over en ik voel me er verantwoordelijk voor dat op te lossen. Of je partner heeft gezegd dat hij zou koken, maar was het vergeten en baalt ervan dat jij het nog niet gedaan hebt. Of je collega haalt een deadline niet en zit daarover in de stress.

Dit zijn allemaal voorbeelden van problemen van een ander, met alle gevoelens en gevolgen van dien. De ander is eigenaar van het probleem, jij niet.

Herkenbaar?

Is het herkenbaar voor je, dat je de problemen van de ander op wil lossen? Of dat jij je verantwoordelijk voelt voor de problemen van de ander? Dat jij ervoor moet zorgen dat de ander zich weer blij en relaxed voelt?
 En hoe is het als je je realiseert dat de ander eigenaar is van zijn eigen problemen?

Over de schrijver
Gecertificeerd trainer in Gordon Communicatie en Equine Assisted Coach (coaching met behulp van paarden).
Reactie plaatsen

Deze site gebruikt cookies.