arrow_drop_up arrow_drop_down
27 mei 2020 

Wat er gebeurt met je relaties als je je grenzen niet aangeeft?

Wat is de invloed van het niet aangeven van je grenzen op je relaties?

Misschien herken je dat, dat je je wel voelt dat je iets niet ok vindt, dat je eigenlijk een grens voelt, en dat je het niet durft te zeggen. Wat zal de ander daarvan vinden? Hoe gaat hij of zij reageren? En het laatste wat je wilt is dat je ruzie of een conflict krijgt met de ander. Je houd dus je mond voor de lieve vrede.

Zegeltjes sparen

Het probleem is, dat we al die keren dat we dat doen, dat we over onze grens (laten) gaan, we zegeltjes sparen. We slaan het ergens op. Soms bewust, soms ook onbewust. Al die keren dat je wel voelt dat je iets niet wil, je er niet prettig bij voelt, je je ergens over irriteert, enz.
Of die keren dat je vindt dat de ander toch wel zou moeten snappen dat je iets niet fijn vindt. Je verwacht dat ze dat wel weten, zonder dat je je grens of verwachting uitgesproken hebt.

Dan wordt er toch over je grens gegaan, en zul je je daar misschien over irriteren. De eerste keer dat dat gebeurt denk je nog, “kan gebeuren”. Als dat nog een paar keer gebeurt, merk je dat je irritatie groter wordt.

Al die momentjes kun je vergelijken met zegeltjes die je bij de kassa van een supermarkt krijgt en je plakt ze zorgvuldig op de spaarkaart. Je kent ze wel toch? Die spaarkaarten bij supermarkten. Wij hebben nog heel wat volle spaarkaarten in onze rommella liggen; voor korting op Efteling tickets bijvoorbeeld.

Op een gegeven moment gebeurt er iets kleins waarover je je opwindt. Je kind heeft zijn jas, schoenen en tas bij het binnenkomen zo op de grond gegooid, of je partner heeft de kattenbak nog niet schoongemaakt terwijl het gezegd heeft dat hij dat zou doen, enz. En je ontploft. Je schiet uit je slof, je schreeuwt of je word gewoon heel erg boos.
De mensen om je heen kijken je vreemd aan, wat gebeurt hier?

Je hebt je volle spaarboekje ingeleverd. Vaak gebeurt dat juist bij de mensen dicht bij je, waar je je veilig bij voelt. En wat er dan komt aan emotie bij jou, past niet bij de situatie waarin het plaatsvindt. Het lijkt wat teveel voor wat er op dat moment aan de hand is.

Herken je dit? Bij mij gebeurt dit (helaas) nog steeds regelmatig. Gelukkig kan ik het eerder herkennen en ik vind het niet moeilijk om mijn excuses aan te bieden aan degene die mijn volle spaarkaart kreeg. Ik voel dan zelf ook dat het niet klopt.

Echt contact?

Wat ook een gevolg is, of kan zijn van het niet aangeven van je grenzen, is dat anderen niet zo goed hoogte krijgen van je. Ze vragen zich misschien af wie je bent en wat je echt vindt. Ken je zelf mensen in je omgeving die met alle winden meewaaien, met je meepraten als je deelt hoe je ergens over denkt en dat je je later afvraagt of diegene dit nu echt vindt?

Ik heb gemerkt dat ik het fijner vind om te horen dat iemand iets wat ik deed of zei niet prettig vond, dan achteraf het idee te krijgen dat ik echt niet weet wie de ander is, wat hij of zij vindt, wat iets bij hem oproept, waar hij blij van wordt, of juist heel boos. Ik heb dan het idee dat er niet echt contact is geweest.

Toen ik me hier bewust van werd, realiseerde ik me dat ik zelf ook regelmatig in die positie zat. Dat ik met de ander meepraatte, omdat ik misschien niet goed wist wat ik er zelf van vond, of dat ik me zorgen maakte of de ander het wel ok vond als ik een andere mening had. Of diegene mij nog wel ok zou vinden. Grappig hè, hoe dat werkt, dat je soms datgene zelf ook doet wat je bij een ander vervelend vindt.

Jezelf kenbaar maken

Het vraagt moed om jezelf kenbaar te maken. Je stelt je kwetsbaar op. Uiteindelijk zorgt dat vaak wel voor meer verbinding in relaties met anderen. Het maakt dat je als authentiek en echt wordt ervaren. Daarnaast nodig je de ander ook uit om zichzelf te zijn en zichzelf kenbaar te kunnen maken, wat voor nog meer verdieping en verbinding zorgt.

“Achter elk verwijt schuilt een verlangen.”

Inhouden van grenzen zorgt voor wrok. Je wordt boos en gaat misschien verwijten maken. Naar jezelf of naar de ander. Realiseer je dat er achter elk verwijt een verlangen schuilt.

Het is zoveel effectiever en meer verbindend om je verlangen uit te spreken.

Wat merk jij in je relaties met anderen als je je grens niet aangeeft? Welk effect heeft dat? Op de ander en op jezelf? Ik ben benieuwd!

Over de schrijver
Gecertificeerd trainer in Gordon Communicatie en Equine Assisted Coach (coaching met behulp van paarden).
Reactie plaatsen

Deze site gebruikt cookies.