arrow_drop_up arrow_drop_down
12 juni 2020 

Ik houd niet van veranderingen

Veranderingen

Al ruim drie jaar koop ik mijn koffiebonen op dezelfde plek. Wat best onhandig is, want het is in Arnhem, in de binnenstad. Ik kan deze bonen niet online kopen en ik kom ook niet zo vaak (meer) in de stad. Ik moet er dus speciaal een half uurtje (enkele reis) voor rijden, mijn auto (betaald) parkeren een stukje lopen en dan weer terug.

Afgelopen week bestelde mijn man, na een tip van een linkedin-connectie, koffiebonen voor mij online. Een tof bedrijf die iets wil doen aan de werkgelegenheid in Nepal en daarom dit bedrijf in koffiebonen is gestart. Heel tof natuurlijk. En eigenlijk ideaal: door de koffiebonen daar te bestellen werk ik mee aan een goed doel, en we kunnen ze bestellen, ik hoef er dus niet meer voor naar de stad. Te gek! Zou je zeggen… Maar vanaf het moment dat ze in huis zijn voel ik al lichte stress. Hoe gaan ze smaken?
En terwijl ik net mijn eerste bakje koffie zet met deze bonen, realiseer ik me opnieuw dat ik zó niet van veranderingen houd.

Ik ben degene die altijd dezelfde smaak Italiaans ijs neemt (stratiatella), altijd dezelfde pannenkoek als ik in een pannenkoekenrestaurant eet (appel kaneel) en ook bij bestelde pizza’s zit er bijna geen variatie in. Dit soms tot hilariteit van mijn man, die het wel eens leuk vindt om te experimenteren.
Ik vind het gewoon heel fijn dat ik iets ken. E
n als ik er dan ook nog blij mee ben, ik vind het lekker, het werkt; dan laat ik het gewoon het liefste zo.

Nu is er in deze voorbeelden ook niet echt een noodzaak om te veranderen, dus ik kan het gewoon zo laten, helemaal prima. Het heeft geen (grote) negatieve gevolgen voor mezelf of voor een anderen.

Noodzaak om te veranderen?

Soms is er iets waarvan er wel een noodzaak is om het te veranderen. Waarbij ik een noodzaak ervaar om iets te veranderen.
Zo zijn we een jaar of 8 geleden begonnen met een ander eetpatroon. Van koken met pakjes en zakjes wilden we gaan koken met verse groenten en met kruiden. Daarnaast wilden we stoppen met onze vleesconsumptie (het eten van dieren) en suiker. De noodzaak ervoeren we in zorgvuldig om willen gaan met ons lichaam (we willen graag nog lang gezond zijn), het wereldvoedselprobleem, de uitgeputte aarde en ook het dierenwelzijn. Vier redenen (die voor ons sterk genoeg waren) om ons eetpatroon te veranderen. Dat betekent niet dat de verandering dan makkelijk is, tenminste voor mij niet. Het ging mij niet makkelijk af. Ik houd, zoals je al kon lezen, van vastigheid, voorspelbaarheid en van wat bekend voor me is.


Er zijn drie dingen die mij geholpen hebben in het veranderen:

1. Het hebben van een goed alternatief

Als ik koffie drink, vind ik het fijn en lekker om er iets zoets bij te eten. Maar ja, als je geen suiker meer wil eten, dan kan ik met de gekochte koekjes bij de supermarkt niet veel. Als ik dan niet een ander (gezond en suikervrij) alternatief had, ging in toch maar weer aan de koekjes (iets minder slechte dan eerst, dat dan weer wel …). Totdat ik ging experimenteren met het zelf bakken of maken van zoetigheden. En dat is gelukt. Ik heb meerdere opties, afhankelijk van hoeveel tijd ik heb of maak.

2. Accepteren dat het een proces is

Dit is niet iets wat over 1 nacht ijs is gegaan. Het is een proces van maanden, of misschien zelfs jaren geweest. En eigenlijk is het dat soms nog steeds. In de voorbereiding: het stilstaan bij onze drive om iets anders te gaan doen. Waarom willen we dat? Waarom is het belangrijk voor ons om het anders te doen?
En ook terwijl we bezig waren. De ene dag lukt het beter dan de andere dag. En dat is ok. Het is een proces en ik vertrouw op het proces.

3. Iedereen is anders

Het derde ding is accepteren dat we allemaal anders zijn en dat we ook allemaal verschillend omgaan met veranderingen.
Waar het voor mij moeilijk is om om te gaan met veranderen, kan het voor anderen juist heel leuk zijn. Experimenteren met andere smaken is bijvoorbeeld iets wat mijn man wel leuk vindt. En waar het voor mij een proces is en zoeken in de marges wanneer ik wat wel of niet eet, werkt het voor hem als hij het heel zwart-wit maakt. Dus bijvoorbeeld: helemaal geen kaas meer, in plaats van heel af en toe een stukje of een plakje.

Nu gaat het over een verandering in ons eetpatroon, jaren geleden (en nog steeds trouwens). Maar je kunt dit doortrekken naar zoveel gedragsveranderingen. Zoals: het duidelijk aan gaan geven van je grenzen, sporten (en een fysiek gezond/sterk lichaam krijgen), de keuzes die je wilt maken om goed voor jezelf te zorgen, enz.

Wat wil jij veranderen? Waar ervaar je een noodzaak?
Sta dan eerst eens stil bij wat het alternatief is, wat levert dat je op? Zijn er mensen om je heen die je kunnen steunen in je proces? Maak hen deelgenoot van je reis, je ontdekkingstocht.

En over die koffiebonen: ik heb mijn eerste kopje koffie van de nieuwe bonen gedronken tijdens het schrijven van deze blog. Ik ben nog niet onverdeeld positief, en het viel ook niet heel erg tegen.
Ik denk dat ik iets meer tijd nodig heb om een goede keuze te maken.

Over de schrijver
Gecertificeerd trainer in Gordon Communicatie en Equine Assisted Coach (coaching met behulp van paarden).
Reactie plaatsen

Deze site gebruikt cookies.